Baha'is caught 'cheating' again

Newly converted Hindu signs 'Declaration Card' in front of a Hindu Temple in India.
They forcefully converted Hindus by inducement and deception. Many poor illiterate tribal people in Gujarat, Madhya Pradesh and Maharashtra were deceptively converted into Baha’i Faith, although anti conversion law is passed in 11 of the states in India. This will have a disastrous effect on India's political, cultural and social fabric.

The Police officials many times have reprimanded Bahais of their hypocritical behavior and warned them not to teach Bahai Religion to the students/staff of NETTC as well as locals of Wai and Panchgani

The Cunning Bahais have now changed their strategy and in the name of teaching English language to the students, have been giving them Bahai Teachings which is a crime on this tiny tots.

Read complete article here :

Proselytizing Baha'i faith in schools in unethical and immoral

Finding Receptive Souls and Teaching them Directly
I was a student of New Era School and I will not hesitate in accepting that a full scale Proselytizing goes on in the school in the name of Children Moral Classes. To be honest I have to say here that I did accept the Baha’i Faith for a while for which I was given a declaration card to sign stating that I believe in Bahaullah and Abdul Baha. Therefore I was not at all surprised to see your blog which points towards the Baha’is Proselytizing the Faith to the tiny tots in the Schools in India in the name of Community development. The methods adopted by the Baha’is are dangerous and deceptive as the children are not mature enough and cannot realize what is the actual purpose of these courses. But the fact is that whatever Baha’is are doing is just the order of their apex organization the Universal House of Justice. To support my point, I am reproducing the following extract which has been taken from Baha’i newsletter, ‘Reflections on Growth’ - Number 25, August 2009, Page 6 Prepared under the auspices of the International Teaching Centre for the institution of the Counselors.

For reading this Message one should first understand the secret Baha’i vocabulary.

Baha’i Terminologies
Actual meaning
Universal House of Justice
Centre of Baha’i Faith in Israel
Faith, Cause
Baha’i Faith
Teaching Methods
Ways of Proselytizing
Embrace the Cause
Accepting the Baha’i Faith
Anna’s Presentation
One of the tool of proselytizing

"Finding Receptive Souls and Teaching Them Directly"

In describing an intensive program of growth, the Universal House of Justice in its 27 December 2005 message explained that the objective of the expansion phase was “to widen the circle of those interested in the Faith, to find receptive souls and to teach them.” The question that might arise is “What’s the best way to teach these souls?” This is answered in the same paragraph of that message: “Experience suggests that the more closely teaching approaches and methods are aligned with the capacity acquired from the study of the institute courses the more rewarding the results.”

When studying Ruhi Institute Book 6 “Teaching the Cause,” we learn to distinguish between sharing information about the Faith and conveying concepts that will help a seeker recognize the station of Bahá’u’lláh and embrace the Cause. The teaching method that participants strive to emulate is the one informally referred to as “Anna’s presentation.” This is offered as a model of how to teach the Faith directly, with the aim of inviting an individual to join the Faith at the end of the presentation. Believers all over the world have been striving to align their teaching approaches with the learning acquired in Book 6 and are recording outstanding results from this direct method of teaching.

A few words should be said in relation to the term direct teaching. Shoghi Effendi Characterized direct teaching as “an open and bold assertion of the fundamental verities of the Cause” whereas indirect teaching, he wrote, is “a less direct and more cautious method of teaching,” consisting of presenting ........


A well-prepared home front pioneer can affect the lives of many people and become the catalyst to rapidly accelerate the development of a community. One such sterling example is recounted below.

A curious 16-year-old noticed a group of people in another village studying together. When he inquired about what they were doing, he became intrigued by the quotations they were discussing and asked the tutor if a similar course could be held in his own village. He and the tutor arranged to carry out a 22-day institute campaign, and he made certain that his friends and relatives attended. However, this same youth was unable to attend the sessions regularly. He was determined to go through the full sequence of courses properly and was sent to the residential Intensive institute courses held at Panchgani.

The experience of this youth at Panchgani proved to be extremely useful because there the service component was emphasized, enabling him and his fellow participants to build different capacities. During his time there, that youth resolved to give three months of service to the Faith when he completed the sequence. After only a few days back home with his family, he left to serve as a short-term pioneer in a neighboring cluster.

In the beginning, this stalwart youth faced many challenges at his post. The participants of the first study circle he started were not serious. Then with another Bahá’í he taught the Faith to 10 people in a different locality. They started a study circle for those 10 and finished Book 1 in four days, but the participants did not attend regularly. Then they started having the classes weekly. Six participants went through the sequence of courses up to Book 6. Slowly he was learning to keep the participants motivated to go through the program.

This young pioneer also made sure that, along with studying the text of each book, his participants carried participants carried out acts of service. Thus, when they finished Book 1, he asked them to start devotional gatherings. After Book 3, he encouraged them to start children’s classes. Some of them joined him in teaching while going through Book 6.

Then the pioneer started another study circle in a third locality. There were four participants in this study circle who moved up through Book 3. Consequently, within months, this pioneer was directly working with 10 people: six in Book 6 and four in Book 3. But that is not the complete circle of influence of this inspiring young man—through those 10 people he was able to influence the lives of more than 100 others! The total activities established by participants of his study circles included 6 regular devotional gatherings, 3 children’s classes, and 1 additional study circle, which all together attracted a total of 104 participants. In addition, many of these friends are now taking part in teaching teams during collective teaching campaigns.

Clearly, the consecrated efforts of one individual had the power to change a community.

His three months of service turned into nine, and in the end he decided not to leave his post until an intensive program of growth had been firmly established.”

From : Reflections on Growth, Number 25, August 2009, Page 6

Need I say more?

From the time New Era school has been established there are cases of 500 conversions to the Faith. Countless others are sympathetic and support the cause by large donations – cash and kind.

My dear countrymen, be cautioned !!!!!

بهائیت از نگاه مسیحیان پروتستان

هرمان رومر، بابیه و بهائیت را ثنویت‌گرا و دارای ساختاری فرقه‌ای و خرد ستیز می‌داند که از علوم رمزی و تأویلی اسماعیلی، حروفی، کابالا و دراویش بکتاشی متأثر است.
هرمان رومر (Hermann Roemer) متکلّم روحانی پروتستان، در هشتم جولای ۱۸۸۰ در اشتوتگارت آلمان متولد شد. رومر بین سال های ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۲ در دانشکده الهیات و فلسفه دانشگاه های توبینگن و هال به تحصیل پرداخت و از محضر اساتید به نامی چون پروفسور هرینگ، هگلر، هول، کالر، رایشله، اشلاتر و زیبولد بهره برد. پس از پایان تحصیلات در کسوت استاد الهیات در شهر باسلر به فعالیت های دین پژوهی مشغول شد و در سمینارهای دین شناسی پروتستان در اشتوتگارت به فعالیت پرداخت. در همان دوران به پیشنهاد دانشکده الهیات توبینگن، ریاست سمینارهای تخصصی و پژوهشی انجیلی را نیز بر عهده داشت.
هرمان رومر، خود در بیان اهداف تحقیقاتی خویش خاطر نشان می‌کند که “در سال ۱۹۰۷ شاهد تأسیس انجمن بهائیان اشتوتگارت بودم و همواره نیاز به یک پژوهش عملی، جهت پاسخگوئی به تبلیغات بهائیت در آلمان را احساس می‌کردم.” بدین منظور رومر کتاب خود تحت عنوان “بابیت و بهائیت، پژوهشی در تاریخ مذاهب اسلامی” را تألیف کرد. کتاب او “Die Babi- Behai, Eine studie zur religionsgeschichte des Islams” در واقع، رساله دکترای او بود که در سال ۱۹۱۱ به دانشکده عالی فلسفه دانشگاه توبینگن ارائه شد. این کتاب اولین اثر او درباره بابیت و بهائیت نبود؛ وی در سال ۱۹۰۸ مقاله ای در نقد بهائیت (۱) و در سال ۱۹۱۰ به دنبال تحقیقاتی در خصوص تاریخ تبلیغات مذهبی در آلمان، مقاله ای تحت عنوان “تبلیغات مذاهب آسیایی در مغرب زمین” را به رشته تحریر درآورد (۲).
در سال ۱۹۱۲ چاپ مشابهی از کتاب رومر تحت عنوان “بابیت و بهائیت، آخرین فرقه منشعب از اسلام Die Babi-Behai ” The latest Mohammedan sect ” منتشر شد.
آثار رومر، اولین آثار عمده در موضوع بابیه و بهائیت بود که در آلمان منتشر می شد؛ و علاوه بر مطالعات تاریخی، حاوی تحقیقات گسترده ای در نقد و بررسی تعالیم بابی و بهایی نیز بود. محور اصلی کتاب “بابیت و بهائیت، پژوهشی در تاریخ مذاهب اسلامی” بررسی اصول بنیادی تعالیم بابی و بهایی در شناخت خدا، مظهریت، مقام انسان و رستگاری بود. آثار او در نقد و بررسی فلسفی و کلامی تعالیم بابیت و بهائیت، بصورت قابل توجهی از سبک و اندیشه های “ایگناز گولدزیهر” تأثیر پذیرفته بود.
از جمله منابع تحقیقات کتاب رومر آثار گوبینو، براون، گویارد، نولدکه، هوآرت، اوئن هایم، گولدزیهر، نیکولا، نیکلسون، کبلر، کرمر، ریشتر، اولد نبرگ، زیبولد، اشراینر، زیلر و نیز آثار مؤلفان بهایی و گزارش مسیونرهای مذهبی از ایران است. کتاب رومر، همچنین مورد استناد و استفاده محققان بسیاری قرار گرفته است: از جمله پژوهشگرانی که از کتاب رومر در تحقیقات و تألیفات خود در سطح گسترده ای استفاده کردند عبارتند از: روزنکرانتس، فلاشه ، پل شورلن، ریچارد شافر، فیچیکیا.
نیکولا توفیق از محققان برجسته بهایی آلمان در کتاب ” DER information als method ” بیان می کند که اثر رومر، سند منحصر بفردی از دوران خود در اروپای آلمانی زبان می باشد و بی تردید واجد اهمیت تاریخی است و از آن می توان به عنوان مأخذ مستقیم مطالعات بابی و بهایی استفاده کرد.
کتاب هرمان رومر شامل چهار فصل و دو ضمیمه است که فصل اول آن، طولانی ترین بخش کتاب را تشکیل می دهد.
نویسنده در این فصل به مباحثی پیرامون آغاز جنبش بابی تا مسئله جانشینی علی محمد باب می پردازد. در این فصل، رومر موضوعاتی چون پایه گذاری بابیت در شیخیه، توصیف مقام باب به عنوان شیعه کامل در آراء شیخیه، بررسی تاریخی تمایلات صوفی مآبانه در بابیه، رخنه تعالیم کابالیستی در بابیه، بررسی نگرش بابیه در مورد پیامبری، کاربرد تأویل در آثار بابیه و عنصر سیاسی در آن نهضت را مطرح می کند. فصل دوم کتاب، معطوف به بررسی نقش رهبری میرزا حسینعلی نوری در تغییر شکل جامعه بابی به بهائی در دوره اقامت او در بغداد و اِدِرنه است. در این بخش، نویسنده به بررسی مباحثی چون بررسی آثار او در بغداد، تأثیرپذیری اش از صوفیه، الواح و مکتوبات او و موقعیت داخلی و خارجی جامعه بابی می پردازد.
فصل سوم کتاب نیز به نحوه شکل گیری بهائیت در عکّا و نقد برخی احکام بهائیت و موضوعاتی چون شکل گیری کتاب اقدس، حقوق جزاء در بهائیت، بررسی آثار حسینعلی نوری در عکا، شکل گیری و تحولات فرقه در ایران و ارتباطات بهائیان با ایران اختصاص دارد. نویسنده در فصل چهارم کتاب به رهبری عبدالبهاء تا سال ۱۹۰۸ می پردازد و مباحث سیاسی ـ تاریخی بهائیت را در ذیل عناوینی چون عباس افندی، رهبر فرقه و نقش آن در توسعه بهائیت، عباس افندی و تعالیم فرقه ای، تبلیغات بهائیت در اروپا و آمریکا، عملکرد عبدالبهاء در انقلاب مشروطیت ایران را مطرح می کند.
نویسنده در ضمیمه اول کتاب به بررسی قرابت معنایی میان فرق و مذاهب می پردازد و تأکید اصلی را بر نزدیکی میان فرقه بکتاشی و بابیه و بهائیت قرار می‌دهد. رومر این قرابت معنایی را در مباحثی چون اشارات تمثیلی مذاهب، ظهور خداوند در مقاطع زمانی و مسئله حلول جستجو می‌کند. ضمیمة دوم کتاب هم اختصاص به جریانات مشابه در جهان اسلام و هند دارد و دراین ارتباط نویسنده به بررسی خاستگاه و اهداف فرقه، ریشه صوفی گری، بررسی فرقه احمدیه و مقایسه آن با بابیه و بهائیت می‌پردازد.
نظری اجمالی بر محتوای کتاب:
رومر در اثر خود به گرایشات شبه عرفانی و صوفی مآبانه بهائیت اشاره می کند و معتقد است که بهائیت گیاهی دریایی است که در باتلاق جهان صوفی گری رشد و نمو کرده است. او معتقد است که “بهائیان با تمایلات و گرایشات صوفی مآبانه از عبدالبهاء بُت دیگری ساخته اند که در لباسی امروزی نمایان شده است.” (۳) به اعتقاد او بهائیت مسلکی درویش مآب است و تنها به لطف تقارن با جنبش های فرهنگی تجددگرای خاورمیانه بوده است که لباسی مدرن برتن کرده و می کوشد تا پیوندهای خود را با سایر حلقه های تصوف پنهان نماید. رومر، گرایشات شبه عرفانی بهائیت را بسیار عمیق و گسترده می داند و معتقد است که نگرش بهاء الله در لوح حکمت به فلاسفه، نگاهی سطحی است. به علاوه، تعبیری که برای فلاسفه بکار برده است (تئوزوفیست یا عارف) نشان می دهد که او فلسفه را با عرفان یکی می پنداشته و شناخت درستی از تفاوت آنها نداشته است.(۴)
رومر، بابیه و بهائیت را گنوسی، ثنویت‌گرا و دارای ساختاری فرقه‌ای و خرد ستیز می‌داند که از علوم رمزی و تأویلی اسماعیلی، حروفی، کابالا و دراویش بکتاشی متأثر است. او معتقد است که تعالیم بهائیت نسبت به شناخت خدا، مظهریت، مراتب صدور و فیض، همه از نوعی تلقی نوافلاطونی و گنوسی تأثیر پذیرفته‌اند. (۵)
رومر در بررسی سفر تبلیغاتی عبدالبهاء به آمریکا، بهائیت در آمریکا را صوفی گری آخر الزمانی ـ آپوکالیپتیک ـ معرفی می‌کند که حسینعلی نوری در نزد آنان مسیح باز گشته یا حتی خود خدا، جلوه می‌کند. او معتقد است که بهائیت در فرانسه، خاستگاه یهودی دارد بطوری که دریفوس یهودی، نقش بسیار مهمی را در سفر عبدالبهاء به پاریس ایفاء کرد و تشکیلات جهانی “آلیانس ـ اسرائیلیت” به واسطه کمک های همه جانبه خود به یهودیان در شرق، تبدیل به پلی برای نفوذ بهائیت به فرانسه شد. رومر به علاوه تأکید داشت که یهودیان ایرانی در داخل ایران، برای به چالش کشیدن اسلام، فرقه بهائیت را متحد خود یافته و هم پیمان خویش تلقی می‌کردند. (۶)
از دیدگاه هرمان رومر، در جریان انقلاب مشروطیت ایران، بهائیت با شعار جهان وطنی آرمان گرایانه و غیرواقعی خود به علائق ملی و منافع ایرانیان خیانت کرد. در این ارتباط، رومر اشاره می کند که “عباس افندی، عملاً بر ضد نهضت مردم سالاری ایرانیان دسیسه کرد و با دیپلمات های روسی و انگلیسی سازش و تفاهم داشت” به گونه ای که به بهائیان شهرهای تهران و تبریز، به شدت توصیه کرده بود که از محمدعلی شاه جانبداری کنند و به علاوه آنها را از شرکت در نهضت مشروطیت ایران نیز بازمی داشت. رومر همچنین تأکید می کند که با پیروزی انقلاب مشروطه، نادرستی ادعای عباس افندی که برای محمدعلی شاه، حکومتی طولانی و خوشایند را پیشگویی کرده بود، بر همگان روشن شد. رومر با یادآوری فشارهای وارده از سوی روسیه و انگلستان به ایران و اتحاد آن دو قدرت در تقسیم خاک آن به دو حوزه نفوذ در ۱۹۰۷ بیان می‌دارد که روابط عبدالبهاء در عکاء با ارتش های خارجی و کارگزاران آنها در ایران، چیزی جز یک خیانت بزرگ به کشور ایران نبوده است. (۷)
پی نوشت ها:
۱- Die propaganda fur asiatische religionen im Abendland: in Basler missionsstudien , issue 10,pp.45-55.
2- Der Behaismus , p.331.
3- فصل اول ۱۰,۲۰,۲۲,۳۱,۳۸,۴۸,۴۹,۵۷
فصل دوم ۷۴,۸۸,۹۰,۱۰۳
فصل سوم ۱۱۲,۱۱۴ -۱۱۷,۱۱۹,۱۲۱,۱۲۴,۱۳۱,۱۳۲,۱۳۳
فصل چهارم ۱۴۹f.,152,160f,174,176
4- فصل اول ۹,۱۳,۲۱,۲۲,۲۴f.,31f,32f.,38,43,44,45,49,51
فصل دوم ۷۱
فصل سوم ۱۰۹,۱۱۱,۱۱۳,۱۱۸,۱۳۱,۱۳۹,۱۴۴
فصل چهارم ۱۴۸,۱۵۴,۱۶۰,۱۶۱ff.,164,166,167, 168,169,172,173,175,176,178,179,180
5- فصل چهارم ۱۴۹,۱۵۰
۱-DER Bahaismus , in Evangelisches Missions – Magazin ,new series , vol .52,pp.321-31. 7- فصل چهارم ۱۵۷ به بعد.
منبع:خبرگزاری جمهوری اسلامی

Why Baha'is sometimes act like this? Any clue?

This is Munirih Sparrow
There are some more Baha'i Singers but they are not as idiot as this lady.
Sonbol Taefi, Grant Hindin Miller, Elika Mahony, Luke Slott Choir, The Masque Choir, Youtube, The Photograph, Baha'i Songs. Please see for more Baha'i songs and dances.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Popular Posts

Total Pageviews


Blog Archive